Dr. Ricarte ve meslektaşları yeni çalışmalarında, dolaşan kara deliklerin yollarının milyarlarca yıl boyunca nasıl davranabileceğini izlemek için 'ROMULUS' adını verdikleri bir dizi kozmolojik simülasyon oluşturdu.

Her simülasyonun başlangıcında, yerel gaz koşullarına dayalı olarak süper kütleli kara delikler tohumlandı. 

Çalışmanın yazarları, bir galaksideki süper kütleli kara deliklerin çoğunluğunun, daha büyük ev sahibi ile çarpışan küçük, uydu galaksilerin merkezinden geldiğini buldu. Ayrıca, belirli bir galaksideki dolaşan kara deliklerin sayısı, galaksinin kütlesi ile doğrusal olarak artma eğiliminde olduğu görüldü. Ardından, süper kütleli kara delikler önlerine çıkanları bir bir yuttu.

Araştırmacılar, bu nedenle Samanyolu galaksinin yaklaşık 12 kara deliğe sahip olduklarını tahmin ettiklerini açıkladı. Daha büyük galaksilerde ise bu sayı artıyor.