Ricarte, yıldızların çöküşünden oluşan kara deliklerin Güneş’in kütlesinin 5-20 katı arasında değişirken, süper kütleli olanların  milyonlarca hatta milyarlarca kat daha ağır olabileceğini söyledi.

Bununla birlikte, süper kütleli kara delikler genellikle galaksilerin kalbinde yer alıyor ve dönen gaz, toz, yıldızlar, gezegenler ve etraflarındaki diğer cisimler için çapa görevi görüyor. Samanyolu galaksisi ise Sagittarius A adlı bir kara deliğin etrafında dönüyor.

Ancak, bu süper kütleli kara deliklerin, "galaksilerin çarpışması" gibi olağan noktalarından ayrılıp serbest dolaşmalarına yol açabilecek durumlar da bulunuyor.

Dr. Ricarte ve meslektaşları yeni çalışmalarında, dolaşan kara deliklerin yollarının milyarlarca yıl boyunca nasıl davranabileceğini izlemek için 'ROMULUS' adını verdikleri bir dizi kozmolojik simülasyon oluşturdu.