Özlem Akarsu Çelik
Özlem Akarsu Çelik

'Hapishane bizden umudumuzu çalamadı'

Çarşamba, 14 Haziran, 2017
HDP’nin eski Eş Genel Başkan Yardımcısı, Parti Meclisi üyesi Alp Altınörs 9 ay süren tutukluluğun ardından serbest bırakıldı. Altınörs'le bu 9 ayda neler yaşadığını konuştuk.

Bu köşeden, 14 Eylül 2016 tarihinde “Komünist dostum Alp”i şu sözlerle anlatmıştım:
“Avukat bir anne babanın çocuğuydu. TED Koleji’nde okumuştu. Bilkent Uluslararası İlişkiler birinci sınıf öğrencisiyken hem de burslu falan değil, paralı okurken tutuklanmıştı… Bu coğrafyada dezavantajlı bir kimlikle doğup muhalif olmak zaten olmazsa olmaz. Önemli olan ayrıcalıklı kimliğini reddederek ezilenlerden yana tavır alabilmektir ve bu herkesin harcı değildir… Hele bir de bunu göze sokmadan, mütevazılığı kimliğinin sıradan bir parçasıymış gibi taşıyabiliyorsa. Alp böyle bir komünisttir. Entelektüeldir.”

HDP’nin eski Eş Genel Başkan Yardımcısı, Parti Meclisi üyesi Alp Altınörs 9 ay süren tutukluluğun ardından serbest bırakıldı. İl il gezen, tüm mahkemelerin yetkisizlik kararı verdiği, tutuklanması için, içinde tek bir delil bulunmayan dosya sonunda Yargıtay’a gelmiş ve ne hikmetse bekliyordu. Alp Altınörs’ün avukatları Alişan Şahin ile Kazım Bayraktar, Bitlis 2’inci Ağır Ceza Mahkemesi’ne tahliye başvurusu yaptılar ve Altınörs ile birlikte soruşturmada tutuklu bulunan tüm tanıkların tahliyesine karar verildi.

Alp Altınörs, Tokat Cezaevi’nden çıkar çıkmaz Gazete Duvar’a, “Demiri, betonu neşemizle, umudumuzla, direncimizle erittik” açıklamasını yapmıştı. Yapmıştı yapmasına da 9 ay nasıl geçmişti? Gözaltı sürecinden, 5 adıma 5 adım havalandırmayı 13 kişinin nasıl kullandığına; gözaltındayken kendisine işkence yapan polisin FETÖ’den tutuklanmasından, hapishanede dil öğrenme çabasına kadar neler konuşmadık ki!

Altınörs tutuklandığında HDP Eş Genel Başkanı Figen Yüksekdağ’a “Partinin milletvekili olmayan yöneticisinden başladılar tutuklamaya, sıra size de gelecek gibi görünüyor” dediğimde, “Tutuklanacağımızı biliyoruz. Karşımızda artık bir hukuk devleti yok” demişti. Gerçekten Altınörs’ten sonra tutuklama dalgası milletvekillerini, Eş Genel Başkanları, belediye başkanlarını da içine alarak önüne çıkanı yutan dev bir canavara dönüştü. Her biri yargının hal-i pür melalini ortaya seren dosyalardı. Alp Altınörs’e devlet 9 ay sonra “pardon!” dedi. Herkesin dileği hapishanelerdeki tüm siyasetçilerin, gazetecilerin derhal serbest bırakılması… Şimdi sözü Alp Altınörs’e bırakıyorum….

’20 METREKARE GÖKYÜZÜ’

HDP PM üyesi Alp Altınörs

HDP PM üyesi Alp Altınörs

Cezaevinden çıktıktan saatler sonra saç tıraşını olmuş, ütülü gömleğini giymiş, sanki dün ayrılmışız gibi enerjik bir siyasetçi var karşımda. İçeride bıraktığı mücadele arkadaşlarını anarken gözleri buğulansa da umut dolu mesajlar veriyor. Nasıl oluyor da 9 ay tutukluluktan sonra bu kadar umut dolu olunabiliyor?

Neşeyle umutla dirençle yattık. Hapishane bizden umudumuzu çalamadı.

Cezaevine giren siyasetçiler genellikle spor yapıyor ve bol bol kitap okuyorlar. Tokat Cezaevi, F tipi değildi. Yani koğuş sistemi vardı. Peki koğuşta spor yapılabiliyor muydu?

Koğuşta 13 kişiydik. Tokat HDP dosyasından arkadaşlarla birlikte kaldık. Komün yaşamını hızla oturttuk ve üretken bir dönem geçirdik. Küçücük bir avlumuz vardı, 5 adıma 5 adım… Gökyüzünü görebildiğimiz tek yer orasıydı. 20 metrekare gökyüzü. O küçük alanda spor yapmak pek mümkün değildi. Ancak üretken bir dönemimi yaşadım doğrusu.

Gerçekten orası bir umut fabrikasıydı. Geleceğe dair umutların biriktirildiği, insanları kendini geliştirdiği, değiştirdiği, dönüştürdüğü bir alandı. Yaşamımızı dolu dolu örgütledik. Günde en az 7-8 saat okuyordum. Bir koldan edebiyat bir koldan da teorik kitaplar. Özellikle kapitalizmin buhranı ve insanlığın geleceği konusunda yoğun okumalar yaptım. Şunu özellikle vurgulamak istiyorum bu dönem onlarca hapishanede HDP bileşenleri koğuşlarda birlikte kaldılar, aynı bedelleri birlikte göğüslediler. Bu süreç HDP’nin birliğini daha da güçlendirmiştir.

‘DÜNYA NÜFUSUNUN ÇOĞUNLUĞU İLE ANA DİLLERİNDE ANLAŞMAK İSTİYORUM’

Bir de Rusça kitaplar var tabii…

Meslek olarak tercümanım. Bu süreçte de Ekim Devrimi’nin 100’üncü yılı olması vesilesiyle Rusçca öğrenmeye niyet ettim. İngilizce ve İspanyolca’nın yanına Rusça’yı da eklemeye başladım. Ayrıca Kürtçe çalışmaya da başladım. Bu çalışmaları dışarıda da sürdüreceğim. Dilin insanlığın enternasyonal bağı olarak önemli bir rolü olduğuna inanıyorum. Hayattaki amaçlarımdan birisi de dünya nüfusunun büyük çoğunluğu ile ana dilleriyle konuşup anlaşabilmek.

Syriza heyeti partimizi ziyaret ettiğinde komşumuz olan Yunanlılar ile İngilizce aracılığıyla konuşmak beni çok utandırmıştı. Oysa Rumlar bu toprakların kadim halklarındandır. Rumca, Anadolu’da konuşulan bir dildir ama biz o kadar yabancılaşmışız ki, Yunan heyetiyle İngilizce aracılığıyla konuşuyoruz. Bu konuda özeleştiri yapacağımızı söylemiştim. Syriza heyeti bir daha geldiğinde onlarla Rumca tercüman aracılığıyla görüştük ve çok daha verimli, çok daha sıcak bir görüşme oldu.

‘DEMOKRASİ GÜÇLERİ, TOPLUMSAL DİRENÇ ORTAYA KOYDU’

İçeriden dışarı nasıl görünüyor?

Ben eylül ayında girdim hapishaneye. Eylülden bu yana çok hissedilir bir değişim yaşandı Türkiye’de. Gözaltındayken otur-kalk yaptırmak isteyen ve benim “Bize Fethullahçılara yaptığınız muameleyi yapamazsınız” dediğim ve ben dedikçe beni daha çok döven polis de Fethullahçı çıktı. Bunu hatırlatmak istedim.

16 Nisan’da demokrasi güçleri toplumsal bir direnç ortaya koydular. Recep Tayyip Erdoğan ve AKP merkezli olarak geliştirilen otoriter projeyi toplum reddetti. 16 Nisan’daki sandık sonuçlarıyla da bu tescillendi. Her ne kadar hile yöntemleriyle sandıktan evet çıkmış olsa da yüzde 51 ile yeni bir rejimin inşa edilemeyeceğini de herkes kabul eder. Şu haliyle bile anayasa bir toplumsal mutabakat metni hüviyeti taşımıyor.

Toplumun yarısının reddettiği bir anayasa, meşruluğu olmayan bir metindir. Toplumda yeni anayasa talebinin, içeriğinin demokratik bir değişim ile kabul edilen paketi, 12 Eylül’ün gövdesi üzerine başkanlık sistemini yerleştirdi. Bu anlamda toplumun demokratik değişim taleplerini karşılamayan tersine Türkiye’ye Orta Asya modeli despotik bir rejim getiren bir anayasa değişikliği yapıldı.

‘EŞBAŞKANLAR DIŞARIDA OLSAYDI ‘HAYIR’ YÜZDE 50’NİN ÜZERİNDE OLURDU’

Temenniler Figen Yüksekdağ ile Selahattin Demirtaş’ın ve tabii tüm siyasi tutukluların bir an önce serbest bırakılması ama bu yönde en ufak bir hareketlilik görünmüyor. Bırakılmaları mümkün mü?

Eş Genel Başkanlarımızın dört duvara asla sığdırılamayacağı referandumda çok net olarak görüldü. Evet, onlar fiziken hapiste olabilirler ama yaptıkları çağrıya milyonlar uydu. Belediye eş başkanlarımız hapiste olabilirler ama milyonlarca insan oylarıyla onlara sahip çıktı. Bölgedeki seçim sonuçları da Kürt halkının başkanlık sistemini reddettiğini net olarak ortaya koymuştur ve bu rette belirleyici rol oynayan HDP’dir, Eş Genel Başkanlardır. Eğer dışarıda olsalardı hayır yüzde 50’nin üzerinde olurdu. Bu yüzden içerideler ve içeride tutuluyorlar. Ama 16 Nisan demokratik siyasete vurulan kelepçeyi çözmeye başlamıştır.

‘MUHALİF DİNAMİKLER SU YÜZÜNE ÇIKTI. ONLARI GÖRÜNMEZ KILMAK İMKÂNSIZ!’

Mahkûmlar hapishanede bol bol televizyon izliyorlar. İçeriden, ana akım medyanın gözünden nasıl görünüyor Türkiye?

Biz bu 9 ayı sadece ana akım medyayı izleyerek geçirdik. Dolayısıyla ortalama Türkiye yurttaşının hangi bilgiye erişebildiğini, sansür ve otosansürün ne kadar kuvvetli olduğunu yaşayarak deneyimledik. Bütün bu sansüre rağmen özellikle referandum kampanyası başladıktan sonra toplumdaki muhalif dinamikler su yüzüne çıktı ve onları görünmez kılmak imkânsız hale geldi. Yenikapı mitinginden sonra Türkiye’nin demokrat, ilerici insanları kendilerini küçük bir azınlık sanmaya başlamışlardı. Bu anlamda Yenikapı çok önemli bir halkla ilişkiler çalışmasıydı ve insanlarda bir çaresizlik duygusu örgütlemeyi amaçlıyordu. ‘Yenikapı’dakiler millettir, dışındakiler küçük bir azınlık!’ ama referandum süreci bunun böyle olmadığını gösterdi ve insanlara özgüven geldi. Bu toplumun yarıdan fazlasının her şeye rağmen OHAL şartlarında bile sandık kurulsa yine demokrasiden yana tavır koyacağı çok net görülmüş oldu.

Anadolu toprağına demokrasi tohumları ekildi. Şimdi bu tohumlar bunlara emek edecek, bunları sulayıp yeşertecek siyasetçileri bekliyor. Umarım başta CHP olmak üzere ‘hayır’ cephesinde yer alan güçler, halkın gerisinde kalmaktan kurtulurlar ve halkın 16 Nisan’da bunlara vermiş olduğu muhalefet görevini yerine getirmeye başlarlar.

‘KHK İHRAÇLARI OHAL’İN ZAYIF KARNIDIR’

Nuriye Gülmen ile Semih Özakça’nın direnişinden, cezaevinde sürdürdükleri açlık grevinden haberi var mı hapishanelerdeki tutukluların?

Bu eylemi, bize verilen gazeteler arasından Cumhuriyet’ten takip ediyorduk. KHK ihraçları OHAL rejiminin zayıf karnıdır. Tümüyle haksız, hukuksuz, bırakın hukuk devletini kanun devletiyle bile açıklanamayacak bir uygulamadır. Dolayısıyla burada insanların hak arayabileceği hiçbir yolun açılmaması gerekiyor iktidara göre. Bu yüzden Nuriye Gülmen ve Semih Özakça’yı tutuklayarak hak arama potansiyellerini ortadan kaldırmak istediler.

‘TUTSAKLAR İÇİN MEKTUP, GÜN IŞIĞIDIR’

Cezaevi yönetimleri mektupları kimi zaman vermiyor sahiplerine. Ne ifade ediyor içerideki bir insan için mektup?

Tutsaklar için her bir mektup bir parça gün ışığıdır, dayanışma mesajıdır. Onları asla mektupsuz bırakmayın! HDP Ailesi olarak aramızda çok güçlü bir mektuplaşma ağı vardı. Milletvekilleri, MYK, PM sürekli mektuplaştık, fikir paylaşımında bulunduk.

Bana gelen mektupların ancak yarısını alabilmişimdir. Mektup gönderip de yanıt veremediklerim olduysa affola! Bazen de benim gönderdiğim mektupların yerine gitmesi aylar buldu. Mektup okuma komisyonuna fazla mesai yaptırdım. Birçok ülkeden daha önceki mücadele dönemlerinde tanıştığım ilerici, sol, sosyalist çevrelerden çeşitli dillerde mektuplar geldi. Türkiye’nin her yerinden insanlar yanımızda oldular mektuplarıyla. Bu dayanışma ağı dört duvarı geçip bize ulaştığında o duvarlar anlamsızlaşıyordu. Kendimizi bir gün Latin Amerika’da veya Azerbaycan’da, bir başka gün Diyarbakır’da hissediyorduk. Dayanışma sergileyen herkese sizin aracılığınızla teşekkür etmek istiyorum.

‘ÇOCUKLARIMIZIN ÖZGÜR VE MUTLU YAŞAYABİLECEĞİ BİR ÜLKE…’

Bu süreçte yüz binlerce aile işsizliği yaşadı. Çocuklar aç kaldı. Annesi babası birlikte tutuklanan çocuklar oldu. Hapisliklerle tanışan çocuklar oldu. Annesiyle birlikte hapis yatan çocuklar oldu. Aslında çocuklarımız ülkemizin kolektif kaderinden paylarına düşeni çok erken yaşta deneyimlemek zorunda kaldılar ama bu, çocuklarımızın özgür ve mutlu yaşayabileceği bir ülkeyi onlara armağan etmek için iki misli daha çok çalışmak duygusu yarattı bizde.

YAZARIN DİĞER YAZILARI