YerKuşağı

Deniz Gezgin,80 syf.,Yapı Kredi Yayınları,2025

YerKuşAğı’nda dört farklı canlı bir araya geliyor: Çocuk Moy, karabatak Şuri, hayvan mı bitki mi belli olmayan Hagrin ve munçak Cice. Her birini bütünden ayıran bir yan var: Moy sesler duyduğu için hasta sayılmış, ilaçlara bağlı büyümüş bir çocuk; Şuri yaşam alanı işgal edilmiş yorgun yaralı bir kuş; Hagrin “yarı sarmaşık yarı toynaklı, yuvarlanıp kıvrılan bir ses” ve Cice ise bir görünüp bir kaybolan havlayan bir munçak. Rastlantı eseri birbirlerini bulan bu canlılar yaraları ve ayrıksı oluşlarıyla birbirlerine çekilirler. Ancak bir topluluk kurmak, bambaşka bir dünyanın parçası olmak için önce beşeri dilden arınmaları gerekir. Böylece seslerle çevrili, sonu belirsiz bir yolculuğa koyulurlar.

İlk romanı Ahraz’la okurların sevgisini kazanan Deniz Gezgin ikinci romanı YerKuşAğı’nda geleneksel anlatımı bir yana bırakarak, “zamanı çıkarınca geriye kalan” şeyleri söze döküyor. Yerkürede yaşanan yıkımla dünyaları parçalanan başka başka canlıların yeni bir varlık alanında buluşup dönüşmelerinin ve birbirlerinin yaralarını sarıp eksiklerini tamamlayarak anlama erişmelerinin öyküsünü anlatıyor.

Çakır Zamanlar

Nilüfer Açıkalın,112 syf.,İthaki Yayınları,2025

Kırıkları yamayan, sabrı göğüsleyen, kendiyle bir barışık bir küskün, hep ayakta – her an tetikte… Açıkalın; hem özgür ve yıkılmaz hem de kırılgan ve kurtuluşu arayan çoksesli öykülerini bir araya getiriyor Çakır Zamanlar’da. Kaleminin durduğu en kaba uçları yontarak aşınmaz düş surlarına gedikler açıyor. Kanatlı atlara, bildiğimiz masalların ardına, zamanın karanlık odasında asılı kalanlara, tanıdıklara-yabancılara, tertemiz gecelere ortak ediyor okuru. Farkında bir avarelikle, gölgelerin peşinde…

“Buzun bardaktaki rakıya düşme sesi, martının denizden balığı kapma sesiyle aynı.

Nerede kalmıştık, daha doğrusu nereden geldik buraya?

Aynadan kaçıyordum, izmaritte uzayan kül gibiydim evde, köprü altına düşürdüm yolumu, İstanbul’u da kül tablası yaptım kendime.”

Kurt Adına

 Hannah Whitten,456 syf.,İthaki Yayınları,2025

Yüzyıllar sonra ilk kez dünyaya gelen “İkinci Kız Çocuğu” Red, ne taht ne de özgürlük için doğmuştu. Efsanenin büyüsüyle mühürlenen kaderi, daha ilk nefesinde yazılmıştı: Tutsak tanrıları geri getirmesi için Kurt adına kurban edilmeliydi.

Ancak Yabanorman’ın çağrısı kanında yankılanıyordu. İçinde filizlenen karanlık güç ormanın fısıltılarıyla birlikte büyüyor, Red’in geçmişi ve geleceği arasındaki sınırlar belirsizleşmeye başlıyordu. Peki ya efsaneler yanlışsa? Ya Kurt, bir avcı değil de yalnızca bir başka kurbansa?

“Kırmızı Başlıklı Kız’ın, tüyler ürpertici güzellikteki yeniden anlatımı. Karanlık, duygusal ve aksiyon dolu; Whitten’ın çıkış romanı okurlarına büyüleyici bir hikâye sunuyor.”

—LIBRARY JOURNAL

(KÜLTÜR SANAT SERVİSİ)